Een jong verloofd stelletje wandelde in het veld, tot plots de jongen aan zijn vriendin vroeg:

"Schat ... mag ik een keertje?"
"Néé jong, je moet nog een paar maandjes geduld hebben tot wij gaan trouwen.

" "Oh toe nou één keertje maar?", bleef hij telkens zeuren.

Om van dat gezeur af te komen zei ze:

"Nou goed dan voor deze ene keer, áls je maar oppast!"
Na een stevige vrijpartij vroeg zei hem:

"En lieveling heb je goed opgepast?"
"Jazeker", zei hij glunderend "...en ik heb niemand gezien!"

Hij snapt het.