De zoon van een rijke bankier gaat trouwen. Op de vooravond van de bruiloft, heeft de oude met zijn zoon een onderonsje.
"Simon, mijn jongen, ik moet bekennen dat ik met jou nooit gesproken heb, over de dingen des levens, enz. Vanaf morgen leef je met je vrouw, en er zijn bepaalde dingen die je moet weten. Ken je wel de vijf vingers van de hand?"
"Natuurlijk, papa! De duim, de wijsvinger, de middenvinger en..."
"Nee! Nee!" onderbreekt de bankier hem, "Dat bedoel ik niet! Er is de vinger van de reis, de vinger van de richting, de vinger van het genot, de vinger van het huwelijk en tenslotte de vinger van de fijne manieren."

"Ah zo?"
"Simon, ik leg het je uit. De duim is de vinger van de reis, omdat je die kan gebruiken wanneer je wil liften."
"Akkoord, papa."
"De wijsvinger is deze van de richting, deze gebruik je wanneer je iets wil aanwijzen."
"O.K."
"De ringvinger is van het huwelijk, omdat je daar je trouwring aan schuift."
"Ja, papa."
"En de pink is de vinger van de fijne manieren, die moet je omhoog houden, als je in gezelschap van een kopje thee geniet."
"Begrepen, papa! MAAR, papa, je vergat de vinger van het genot?"
"Simon, ik heb het beste willen bewaren voor het laatst. De vinger van het genot is de middenvinger. Het is de mooiste en ook de langste! Om volop te genieten, steek je deze vinger even in je mond om hem nat te maken en zo tel je dan de bankbriefjes!"