Een pelsjager in Alaska zit in z'n blokhut als 'ie door het raam een grote bruine beer ontwaart.

'Wat een prachtige buit!', denkt 'ie en hij pakt zijn mes en gaat naar buiten.

De beer ligt te slapen in de sneeuw en langzaam sluipt hij op het beest af.

Als hij vlakbij is springt de beer opeens op en grijpt de jager, het beest gooit hem plat op z'n buik en neemt hem bruut van achteren.

Na een kwartier is de beer eindelijk klaar en werpt de jager tientallen meters door de lucht. Als de jager weer bij bewustzijn is gekomen zegt hij 'En toch zal ik hem krijgen'.

En hij wacht tot de beer weer stil ligt en sluipt wederom naderbij.

Hetzelfde tafereel speelt zich af: de beer springt op en pakt de jager van achteren, dit keer is de beer wel een half uur bezig.

Nadat het dier aan z'n gerief is gekomen laat hij de jager kompleet uitgewoond achter in de sneeuw.

Maar vastberaden als de jager is probeert hij het een derde keer; hij kruipt naar de beer toe.

Het beest ziet hem weer aankomen, staat op en zegt: '....jij komt hier helemaal niet om te jagen....!'