Er zit een man in een restaurant. Voor hem staat een bord soep, onaangeroerd.

Het is winter. Buiten is het koud. Een dakloze komt moeizaam voorbijhobbelen en kijkt toevallig naar binnen.

Hij ziet de soep, en doet door het raam een pantomime van "Soep eten?"

De man in het restaurant wenkt hem binnen en maakt een uitnodigend gebaar.

De dakloze bedenkt zich geen twee keer en begint gretig de soep naar binnen te lepelen.

Als-ie ongeveer twee derde op heeft, zie hij iets bewegen op de bodem van het bord. Nog een paar lepels verder en ja hoor, duidelijk zichtbaar nu: er zit een levende regenworm in de soep.

Onze dakloze is veel gewend, maar dit trekt hij toch niet. Bwwaaghgh en hij kotst alle soep weer uit.

Gelukkig komt het meeste ervan in het bord terecht.

Voor het eerst in deze mop spreekt de man die tegenover de dakloze zit. "Ja," zegt hij.

"Zo ver was ik ook gekomen."